Παθησεις Ισχίου Φυσιοθεραπεία και Αποκατάσταση

Contact Us!

( γνωστή και σαν οστεοαρθρίτιδα σπονδυλικής στήλης, εκφύλιση μεσοσπονδύλιου δίσκου , σπονδυλική στένωση )

Τι είναι η αρθρίτιδα της σπονδυλική στήλης ;

Η σπονδυλική μας στήλη αποτελείται από πολλά οστά τους, σπόνδυλους ( βλέπε ανατομία σπονδυλικής στήλης ). Οι σπόνδυλοι δημιουργούν ένα « κανάλι» στο οποίο βρίσκεται ο νωτιαίος μυελός. Αυτό το κανάλι προστατεύει το νωτιαίο μυελό και όλα τα νεύρα τα οποία ταξιδεύουν από το εγκέφαλο σε όλο το σώμα. Κάθε σπόνδυλος συνδέεται με τον άλλον με τις ζυγοαποφυσιακές αρθρώσεις και τον μεσοσπονδύλιο δίσκο. Μεταξύ των σπονδύλων υπάρχουν τρίματα (μεσοσπονδύλια τρίματα)από τα  οποία   βγαίνουν τα νεύρα της αντίστοιχης περιοχής.

Με τα χρόνια οι φορτίσεις που η σπονδυλική μας στήλης εκφυλίζεται. Οι εκφυλιστικές αυτές αλλαγές αφορούν τις αρθρώσεις τους δίσκους και τα οστά. Έτσι μειώνεται το ύψος του μεσοσπονδύλιου δίσκου , μειώνεται η ποιότητα του αρθρικού χόνδρου , τα οστά αδυνατίζουν και δημιουργούν οστίτη  ιστό σε γειτονικές περιοχές ( οστεόφυτα). Η παραπάνω κατάσταση χαρακτηρίζεται σαν αρθρίτιδα της σπονδυλικής στήλης. Όσο αυτή η κατάσταση εξελίσσεται το σπονδυλικό κανάλι και τα μεσοσπονδύλια τρίματα μειώνουν το εύρος τους και ασκούν πιεστικά φαινόμενα στον νωτιαίο μυελό και στις νευρικές ρίζες.

Συμπτώματα της αρθρίτιδας της σπονδυλικής στήλης

Η αρθρίτιδα της σπονδυλικής στήλη εμφανίζεται κυρίως στις μεγαλύτερες ηλικίες. Μερικές περιπτώσεις εκφύλισης δημιουργούν λίγα η καθόλου συμπτώματα. Όσο η αρθρίτιδα αναπτύσσεται ο ασθενείς βιώνει πόνο και δυσκαμψία στην σπονδυλική στήλη. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις όπου έχουμε πίεση νεύρου ή του νωτιαίου μυελού πόνος, βελονισμοί , μουδιάσματα και αδυναμία υπάρχει στην μέση , του μηρούς και πόδια. Τα συμπτώματα συνήθως αυξάνονται όταν πραγματοποιούνται δραστηριότητες οι οποίες τείνουν να ευθιάσουν  την σπονδυλική στήλη. Επίσης αύξηση των συμπτωμάτων έχουμε όταν η δραστηριότητα ασκεί φορτία στην σπονδυλική μας στήλη ( άρση βάρους  , πολύωρη ορθοστασία , πολύωρο περπάτημα). Τέλος τα συμπτώματα συνήθως μειώνονται με δραστηριότητες οι οποίες τείνουν να φέρουν την σπονδυλική στήλη σε κάμψη ( π.χ καθιστή θέση) ή θέσεις οι οποίες δεν την φορτίζουν ( π.χ. ξάπλωμα).

Διάγνωση αρθρίτιδας σπονδυλικής στήλης

Η υποκειμενική ( λήψη ιστορικού ) και αντικειμενική ( κλινική εξέταση) αξιολόγηση  σε συνδυασμό με  την κατάλληλη ακτινολογική διερεύνηση είναι αρκετές για να οδηγήσουν τον φυσιοθεραπευτή στην διάγνωση. Η ακτινογραφία της σπονδυλικής στήλης παρουσιάζει τις εκφυλιστικές αλλαγές. Η μαγνητική τομογραφία και η αξονική τομογραφία μας δείχνουν την σοβαρότητα της πάθησης και ποιοι ιστοί ακριβώς είναι επηρεασμένοι.

Θεραπεία της αρθρίτιδας της σπονδυλικής στήλης

Οι ασθενείς με αρθρίτιδα της σπονδυλικής στήλης συνήθως έχουν αρκετά καλά αποτελέσματα με το κατάλληλο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας. Αν και είναι δύσκολο να εξαλειφθούν οι εκφυλιστικές αλλαγές οι ασθενείς παραμένουν δραστήριοι και ενεργοί. Ο στόχος της θεραπεία είναι ο ασθενείς να παραμείνει λειτουργικός και δραστήριος χωρίς να αυξάνουν τα συμπτώματα και χωρίς να επιδεινώνεται η κατάσταση του. πρέπει να αποφεύγονται ή να μειώνονται οι δραστηριότητες που αυξάνουν τα συμπτώματα. Επίσης βοηθάει πολύ η βελτίωση της γενικής φυσικής κατάστασης του ασθενή. Αεροβική άσκηση όπως το περπάτημα , το ποδήλατο, και κολύμβηση , βοηθούν εξαιρετικά στη θετική εξέλιξη της πάθησης.

Φυσικοθεραπεία για αρθρίτιδα της σπονδυλική στήλης

Η φυσικοθεραπεία σε ασθενή είναι με αρθρίτιδα σπονδυλικής είναι σημαντική στον έλεγχο του πόνου , την βελτίωση της ελαστικότητας των μυών και της δύναμης.

Η φυσικοθεραπεία περιλαμβάνει :    

( ο όρος αρθρίτιδα σε αυτό το άρθρο χρησιμοποιείται για να περιγράψει την οστεοαρθρίτιδα ισχίου ).

Τι είναι η αρθρίτιδα ισχίου ;

Η αρθρίτιδα ισχίου είναι μια κατάσταση την οποία την χαρακτηρίζουν οι εκφυλιστικές αλλοιώσεις  στις αρθρικές επιφάνειες του ισχίου καθώς και φλεγμονή της περιοχής.

Αυτό μπορεί να οφείλεται σε δραστηριότητες οι οποίες ασκούσαν συμπιεστικά φορτία μεγάλα χρονικά διαστήματα στην άρθρωση του ισχίου.
Σε ένα φυσιολογικό ισχίο ( βλέπε ανατομία ισχίου  ) οι αρθρικές επιφάνειες είναι λείες και υπάρχει αρκετός χόνδρος ανάμεσα στα οστά οποίος επιτρέπει την ομαλή απόσβεση  των κραδασμών. Όταν το ισχίο τραυματιστεί ή υπερφορτιστεί εμφανίζοται εκφυλιστικές αλλαγές στους αρθρικούς χόνδρους και έτσι μειώνεται η ικανότητα του ισχίου να  απορροφά του κραδασμούς. Όταν η κατάσταση αυτή προοδεύει ο αρθρικός χόνδρος παύει να είναι ομαλός και λείος και έχουμε επαφή των οστών και δημιουργία οστεοφύτων. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται αρθρίτιδα ισχίου.
Συνήθως κάνει την εμφάνιση της μετά τα πενήντα και πιο συχνά σε ασθενείς με ιστορικό τραυματισμού του ισχίου ή σε  υπέρβαρους.

Συμπτώματα της αρθρίτιδας του ισχίου

Οι ασθενείς με αρθρίτιδα ισχίου βιώνουν συμπτώματα τα οποία αναπτύσσονται σταδιακά με τον καιρό. Σε ήπιες περιπτώσεις αρθρίτιδας ισχίου υπάρχουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα. Όσο εξελίσσεται η πάθηση εμφανίζεται πόνος σε δραστηριότητες οι οποίες φορτίζουν την άρθρωση καθώς και δυσκαμψία. Τα συμπτώματα αυτά εμφανίζονται στην ξεκούραση ή νωρίς το πρωί. Επίσης υπάρχει οίδημα το οποίο αυξάνει την δυσκαμψία του ισχίου. Ο πόνος ο οποίος σχετίζεται με την αρθρίτιδα του ισχίου εντοπίζεται στην περιοχή των γλουτιαίων και  / ή στην πρόσθια επιφάνεια του ισχίου και στην βουβωνική περιοχή.

Μερικές φορές μπορεί ο πόνος να αντανακλά στο γόνατο. Τα συμπτώματα επηρεάζονται από τον καιρό , για αυτό συχνά οι ασθενεί παραπονιούνται για αύξηση των συμπτωμάτων όταν ο καιρός γίνει κρύος. Τέλος σε αρκετές περιπτώσεις υπάρχει μυϊκή ατροφία ( κυρίως των γλουτιαίων μυών ) ( βλέπε ασκήσεις ενδυνάμωσης ισχίου ή ασκήσεις ενδυνάμωσης της άρθρωσης του ισχίου)

Παράγοντες ανάπτυξης αρθρίτιδας ισχίου

Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες οι οποίοι ευθύνονται για την ανάπτυξη της αρθρίτιδας του ισχίου.
Μερικοί από αυτοί είναι :

  • Ηλικία ( > 40)
  • Υπέρβαροι ασθενείς
  • Γενετική προδιάθεση
  • Ιστορικό τραυματισμού στη άρθρωση του ισχίου
  • Ανισοσκέλεια
  • Λάθος εμδιομηχανική
  • Υπερβολική η ακατάλληλη άσκηση


Διάγνωση της αρθρίτιδας του ισχίου

Η υποκειμενική ( λήψη ιστορικού) και η αντικειμενική ( κλινική εξέταση ) είναι επαρκείς για να οδηγήσουν τον φυσικοθεραπευτή στην διάγνωση της αρθρίτιδας του ισχίου. Επιπλέον εξετάσεις όπως ακτινογραφίες επιβεβαιώνουν την βλάβη και προσδιορίζουν τον ακριβή βαθμό της βλάβης.

Θεραπεία της αρθρίτιδας του ισχίου

Αν και λίγα μπορούν να γίνου για να αντιστραφούν οι εκφυλιστικές αλλαγές σε ένα οστεοαρθριτικό ισχίο,   οι ασθενείς μπορούν να παραμείνουν δραστήριοι με το να διαμορφώσουν αναλόγως τις δραστηριότητες τους.

Ο στόχος της θεραπείας είναι ο ασθενείς να παραμείνει δραστήριος χωρίς να αυξάνονται τα συμπτώματα ή να εξελίσσεται η πάθηση του.
Οι περισσότεροι ασθενείς με αρθρίτιδα ισχίου ελέγχουν ικανοποιητικά την πάθηση με την κατάλληλη φυσιοθεραπεία. Ο βαθμός επιτυχίας της θεραπείας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την συνεργασία του ασθενή με τον φυσιοθεραπευτή.
Πολύ βασικό είναι η αποφυγή των δραστηριοτήτων που αυξάνουν τα συμπτώματα τα συμπτώματα. Αυτό βοηθά τον οργανισμό να επουλώσει του τραυματισμένους ιστούς. Έτσι αποφεύγονται η πολύωρη ορθοστασία , το πολύωρο περπάτημα και οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα η οποία φορτίζεται το ισχίο. Καλό είναι να υπάρχουν διαλείμματα ξεκούρασης σε τακτικά χρονικά διαστήματα για ελέγχονται όσο καλύτερα τα συμπτώματα. Αγνοώντας τα συμπτώματα και συνεχίζοντας την πλήρη δραστηριότητα οδηγούμαστε σε φτωχά αποτελέσματα.
Ταυτόχρονα με τις παραπάνω οδηγίες πρέπει να κρατάμε  το σώμα μας όσο το δυνατόν πιο ενεργό με δραστηριότητες οι οποίες δεν αυξάνουν τα συμπτώματα. Γι’ αυτό το λόγο προτείνονται το κολύμπι , η υδροθεραπεία και το ποδήλατο.
Τέλος πολύ βασικό είναι οι ασθενείς με αρθρίτιδα ισχίου να ακολουθήσουν ένα πρόγραμμα βελτίωσης της ελαστικότητας και της δύναμης των μυών του ισχίου για να διατηρείται η σωστή λειτουργία της άρθρωσης

Φυσικοθεραπεία της αρθρίτιδας του ισχίου

Η φυσικοθεραπεία είναι ζωτικής σημασίας στην αρθρίτιδα του ισχίου όχι μόνο για την μείωση των συμπτωμάτων αλλά και για την βελτίωση της ποιότητας της ζωής του  ασθενή. Η φυσικοθεραπεία περιλαμβάνει :

Oλική αρθροπλαστική ισχίου

Η ολική αρθροπλαστική ισχίου είναι μια χειρουργική επέμβαση κατά την οποία η άρθρωση του ισχίου αντικαθίσταται από τεχνητή ( εικόνα 1). Αποτελεί λύση σε ασθενείς όπου υπάρχει σοβαρή βλάβη και εκφυλιστικές αλλοιώσεις στην άρθρωση και σε περιπτώσεις αποτυχίας της συντηρητικής θεραπείας να ελέγξει τα συμπτώματα.  Μετά την επέμβαση οι ασθενείς νοσηλεύονται για 5 με 10 μέρες και η φυσικοθεραπεία ξεκινά από την πρώτη μέρα. Για την πλήρη επαναφορά του ασθενή χρειάζονται περίπου 3 με 6 μήνες .

Τι είναι το σύνδρομο του απιοειδή ;

Το σύνδρομο του απιοειδή είναι ένα σχετικά σπάνιο αίτιο το οποίο προκαλεί πόνο στους  γλουτούς και ισχιαλγία. Ο απιοειδής είναι ένα μυς ο οποίος βρίσκεται βαθιά στην περιοχή των γλουτών και ξεκινά από το ιερό οστό και καταλήγει στο μηριαίο οστό ( εικόνα 1 ).

Ο απιοειδής είναι υπεύθυνος για την σταθεροποίηση της άρθρωσης του ισχίου καθώς επίσης δημιουργεί και την κίνηση της στροφής.

Το ισχιακό νεύρο περνά κάτω ή πιο σπάνια μέσα από τον απιοειδή ( εικόνα 2 ). Εξαιτίας αυτού του ανατομικού χαρακτηριστικού το ισχιακό νεύρο μπορεί να πιεστεί σε περίπτωση σπασμού του απιοειδή μυ. Όταν συμβαίνει αυτό τότε  έχουμε το σύνδρομο του απιοειδή.

   Εικόνα 2 -ισχιακό νεύρο και απιοειδής μυς

Αίτια του συνδρόμου του απιοειδή

Το σύνδρομο οφείλεται αποκλειστικά στην δυσλειτουργία του απιοειδή ο οποίος βρίσκεται σε σύσπαση. Αυτό συμβαίνει είτε λόγο τραυματισμού του είτε λόγω υπέρχρησης του μυ ( επαναλαμβανόμενες φορτίσεις για μεγάλο χρονικό διάστημα). Το σύνδρομο του απιοειδή είναι πιο συχνό σε αθλήματα τα οποία απαιτούν επαναλαμβανόμενες συσπάσεις του μυ.

Αυτά τα αθλήματα είναι τα άλματα , το βαθύ κάθισμα ( άρση βαρών ) , οι ταχύτητες και το τρέξιμο ( ειδικά όταν γίνεται συχνά αλλαγή κατεύθυνσης).

Συμπτώματα του συνδρόμου του απιοειδή

Οι ασθενείς με σύνδρομο απιοειδή αισθάνονται πόνο βαθιά στην περιοχή των γλουτών. Ο πόνος μπορεί να ακτινοβολεί στη μέση , τον μηρό , την γάμπα και το πόδι. Τα συμπτώματα αυξάνονται όταν ο απιοειδής βρίσκεται σε διάσταση ( π.χ. όταν το γόνατο πλησιάζει τον αντίθετο ώμο) και όταν συσπάται δυνατά ( π.χ. σε τρέξιμο όπου απαιτείται αλλαγή κατεύθυνσης). Άλλες δραστηριότητες οι οποίες αυξάνουν τα συμπτώματα είναι η καθιστή θέση, το ανέβασμα της σκάλας και το βαθύ κάθισμα.

Διάγνωση του σύνδρομου του απιοειδή

Η υποκειμενική ( λήψη ιστορικού ) και η αντικειμενική ( κλινική εξέταση ) αξιολόγηση είναι για να οδηγήσουν τον φυσικοθεραπευτή στη διάγνωση του συνδρόμου του απιοειδή.

Θεραπεία του συνδρόμου του απιοειδή

Οι περισσότεροι ασθενείς με σύνδρομο του απιοειδή θεραπεύονται με την κατάλληλη φυσικοθεραπεία. Αυτό κυρίως επιτυγχάνεται με ειδικές τεχνικές μάλαξης και διατάσεις του απιοειδή. Ο βαθμός επιτυχίας τη θεραπείας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την συνεργασία του ασθενή με τον φυσικοθεραπευτή. Πολύ βασικό είναι η αποφυγή των δραστηριοτήτων που αυξάνουν τα συμπτώματα. Αυτό βοηθάει τον οργανισμό να επουλώσει τους τραυματισμένους ιστούς. Ένα πρόγραμμα βελτίωσης της ελαστικότητας και της δύναμης του απιοειδή είναι απαραίτητο για την θεραπεία του συνδρόμου αλλά και για την πρόληψη του. Όσο πιο λειτουργικός είναι ο απιοειδής τόσο πιο ελεύθερος κινείται το ισχιακό νεύρο και δεν προκαλούνται συμπτώματα.

Πρόγνωση του συνδρόμου του απιοειδή

Με την κατάλληλη θεραπεία οι ασθενείς με σύνδρομο απιοειδή συνήθως αναρρώνουν μέσα σε μέρες ή εβδομάδες. Σε χρόνια περιστατικά η ανάρρωση διαρκεί αρκετά περισσότερο.

Παράγοντες ανάπτυξης του συνδρόμου του απιοειδή

Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες ανάπτυξης του συνδρόμου του απιοειδή μερικοί από αυτούς είναι :

Όλοι οι παραπάνω παράγοντες πρέπει να αξιολογηθούν και να  διορθωθούν από τον φυσικοθεραπευτή για πλήρη αντιμετώπιση του συνδρόμου.

Φυσικοθεραπεία για το σύνδρομο του απιοειδή

Η φυσικοθεραπεία είναι ζωτικής σημασίας για το σύνδρομο του απιοειδή  όχι μόνο για την αντιμετώπιση του αλλά και για την πρόληψη του. Ή φυσικοθεραπεία περιλαμβάνει :

Τι είναι τροχαντερίτιδα ;

Η τρονχαντερίτιδα χαρακτηρίζεται από φλεγμονή του ορογόνου θύλακα ο οποίος βρίσκεται στην άρθρωση του ισχίου ανάμεσα στους γλουτιαίους μυς και τον μείζονα τροχαντήρα ( εικόνα 1 ). Η φλεγμονή προκαλεί πόνο.

Το μηριαίο οστό έχει στο πάνω μέρος του μια οστική προεξοχή η οποία ονομάζεται μεγάλος τροχαντήρας ( εικόνα 2 ). Στο μεγάλο τροχαντήρα καταφύονται οι γλουτιαίοι μύες. Λίγο πριν ενωθούν υπάρχει ο ορογόνος θύλακας ο οποίος είναι ένα μικρό « μαξιλαράκι» το οποίο παράγει υγρό με σκοπό την μείωση της τριβής μεταξύ των μαλακών μορίων. Οι γλουτιαίοι μυς είναι υπεύθυνοι για τις κινήσεις του ισχίου και για την σταθεροποίηση της λεκάνης σε δραστηριότητες όπως το τρέξιμο , τα άλματα, το ανεβοκατέβασμα της σκάλας και το βαθύ κάθισμα. Κατά την διάρκεια της σύσπασης των γλουτιαίων μυών η τριβή ανάμεσα στον ορογόνο θύλακα και τον μείζονα τροχαντήρα αυξάνεται . Επίσης τάση μπορεί να ασκηθεί από μια εξωτερική δύναμη.

Όταν οι παραπάνω δυνάμεις ενεργούν ο ορογόνος θύλακας ερεθίζεται  και φλεγμένει.

Αυτή η κατάσταση χαρακτηρίζεται σαν τροχαντερίδα.

Αιτία της τροχαντερίτιδας

Συνήθως η τροχαντερίτιδα οφείλεται σε επαναλαμβανόμενες κινήσεις οποίες φορτίζουν τον ορογόνο θύλακα. Αυτό συμβαίνει με το πολύωρο τρέξιμο , πολλά άλματα , πολύωρη βάδιση ή λόγω πίεσης της περιοχής για μεγάλο χρονικό διάστημα ( π.χ όταν κάποιος είναι ξαπλωμένος στο πλάι σε σκληρή επιφάνεια ).

Συμπτώματα της τροχαντερίτιδας

Οι ασθενείς με τροχαντερίτιδα βιώνουν πόνο συνήθως στην εξωτερική επιφάνεια του ισχίου. Ο πόνος μπορεί να ακτινοβολεί στην εξωτερική επιφάνεια του μηρού μέχρι το γόνατο. Σε λιγότερο σοβαρές περιπτώσεις οι ασθενείς βιώνουν ενόχληση και δυσκαμψία στο ισχίο τα οποία αυξάνονται με την ξεκούραση από δραστηριότητες οι οποίες ερέθισαν  τον ορογόνο θύλακα.  Αυτές οι δραστηριότητες περιλαμβάνουν το πλάγιο ξάπλωμα σε σκληρές επιφάνειες , το τρέξιμο, το ανέβασμα σκάλας, το σταυροπόδι , τα άλματα , το περπάτημα σε ανώμαλες και ανηφορικές επιφάνειες και την διαδικασία του να μπει και να βγει κάποιος από αυτοκίνητο.

Όσο η πάθηση εξελίσσετε οι ασθενείς βιώνουν τα συμπτώματα κατά την διάρκεια της δραστηριότητας ή του αθλήματος. Επίσης η περιοχή είναι ευαίσθητη στην ψηλάφηση. Τέλος η μυϊκή αδυναμία υπάρχει στο ανέβασμα της σκάλας ή όταν ο ασθενής επιχειρήσει βαθύ κάθισμα.

Διάγνωση της τροχαντερίτιδας

Η υποκειμενική ( λήψη ιστορικού ) και η αντικειμενική ( κλινική εξέταση ) αξιολόγηση είναι επαρκείς για να οδηγήσει τον φυσικοθεραπευτή στην διάγνωση της τροχαντερίτιδας. Περαιτέρω ακτινολογικός έλεγχος βοηθάει στην επιβεβαίωση της διάγνωσης και μας δίνει επιπλέον πληροφορίες για την σοβαρότητα της πάθησης.

Πρόγνωση της τροχαντερίτιδας

Οι περισσότεροι ασθενείς που πάσχουν από τροχαντερίτιδα επανέρχονται στις προηγούμενες δραστηριότητες τους μέσα σε λίγες εβδομάδες. Σε χρόνιες περιπτώσεις η αποκατάσταση μπορεί να διαρκέσει  μήνες, γι’ αυτό το λόγο η φυσικοθεραπεία πρέπει να αρχίζει το συντομότερο δυνατό.

Θεραπεία της τροχαντερίτιδας

Ο βαθμός της επιτυχίας της θεραπείας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την συνεργασία του ασθενή με τον φυσικοθεραπευτή. Πολύ βασική είναι αποφυγή των δραστηριοτήτων που αυξάνουν τα συμπτώματα. Αυτό βοηθάει τον οργανισμό να επουλώσει του τραυματισμένους ιστούς. Αγνοώντας τα συμπτώματα και τον πόνο και συνεχίζοντας την πλήρη δραστηριότητα η κατάσταση περνά στο χρόνιο στάδιο. Άμεση και κατάλληλη θεραπεία είναι βασική για την γρήγορη αποκατάσταση του προβλήματος. Η θεραπεία τις πρώτες 72 ώρες ( οξύ στάδιο) στόχο έχει την μείωση του πόνου και του οιδήματος (άρθρο κρύο ή ζεστό;   ή   άρθρο Κ.Α.Π.Α)  .

Οπότε ο ασθενής ξεκουράζεται από δραστηριότητες οι οποίες επιτείνουν τα συμπτώματα και χρησιμοποιεί παγοθεραπεία 3 με 4 φορές την ημέρα.

Παράγοντες ανάπτυξης της τροχαντερίτιδας

Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες στους οποίους οφείλεται η ανάπτυξη της τροχαντερίτιδας. Όλοι πρέπει να αξιολογηθούν και να διορθωθούν από το φυσικοθεραπευτή. Μερικοί από αυτούς :

Φυσικοθεραπεία της τροχαντερίτιδας

Η φυσικοθεραπεία είναι ζωτικής σημασίας όχι μόνο για την ταχύτερη και πληρέστερη ανάρρωση αλλά και την πρόληψη της τροχαντερίτιδας.

Η φυσικοθεραπεία περιλαμβάνει :

Physiologic Physiotherapy - Rethymno, Crete

Contact Us!