Παθησεις Ποδοκνημικης Αρθρωσης Φυσιοθεραπεία και Αποκατάσταση

Contact Us!

(Γνωστή επίσης σαν καταπόνηση αχίλλειου τένοντα)

Τι ακριβώς είναι η μερική ρήξη του Αχίλλειου τένοντα;

Η ομάδα μυών στο πίσω μέρος του κατώτερου τμήματος του ποδιού μας ονομάζεται γάμπα. Η γάμπα αποτελείται από δύο κύριους μυς, ένας από τους οποίους εκφύεται πάνω από την άρθρωση του γόνατος (γαστροκνήμιος) και ο άλλος κάτω από το γόνατο (υποκνημίδιος). Και οι δύο αυτοί μυς καταφύονται στο οστό της φτέρνας μέσα από τον αχίλλειο τένοντα (εικόνα 1) .

Όταν οι μυς της γάμπας συσπώνται, ασκείται δύναμη και στον Αχίλλειο τένοντα. Όταν η σύσπαση είναι έντονη εξαιτίας πολλαπλής επανάληψης, ή έντονης προσπάθειας, μπορεί να προκληθεί ρήξη του Αχίλλειου τένοντα. Οι ρήξεις στον αχίλλειο ποικίλουν από μικρή, μερική ρήξη, στην οποία υπάρχει ελάχιστος πόνος και ελάχιστη δυσκολία στην κίνηση, μέχρι ολική ρήξη η οποία μπορεί να απαιτεί χειρουργική αποκατάσταση.

Αίτια μερικής ρήξης του Αχίλλειου τένοντα

Οι θλάσεις στον αχίλλειο συνήθως συμβαίνουν όταν ο ασθενής επιχειρήσει να επιταχύνει από στάση ή όταν ορμάει απότομα μπροστά όπως κατά την διάρκεια ενός παιχνιδιού τέννις , ποδοσφαίρου , βόλεϊ κτλ.


Συμπτώματα μερικής ρήξης του Αχίλλειου τένοντα

Οι ασθενείς με μερική ρήξη νοιώθουν συνήθως πόνο κατά την διάρκεια δραστηριοτήτων όπως περπάτημα (ιδιαίτερα σε ανηφόρες), ανεβοκατέβασμα σκάλας, τρέξιμο, άλμα ή πηδηματάκια. Είναι επίσης συνηθισμένο να νοιώθουν πόνο κατά την ξεκούραση μετά από τέτοιες δραστηριότητες, ιδιαίτερα όταν ξυπνάνε το πρωί. Μπορεί να παρουσιασθεί πρήξιμο ή ευαισθησία στο άγγιγμα.

Διάγνωση ρήξης Αχίλλειου τένοντα

Μπορεί να είναι αρκετή μια εξονυχιστική εξέταση από ένα φυσικοθεραπευτή για να γίνει διάγνωση μιας ρήξης του αχίλλειου τένοντα. Η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί με μαγνητική τομογραφία ή υπερηχογράφημα.

Θεραπευτική αγωγή

Οι περισσότεροι ασθενείς με ρήξη στον Αχίλλειο θεραπεύονται με ένα πρόγραμμα φυσικοθεραπείας. Το ποσοστό επιτυχίας αυτού του προγράμματος εξαρτάται από την συμμόρφωση του ασθενή με το πρόγραμμα. Ένα από τα κύρια κλειδιά του προγράμματος είναι να διακόψει ο ασθενής οποιαδήποτε δραστηριότητα αυξάνει τον πόνο, μέχρι να υποχωρήσουν τελείως τα συμπτώματα. Αυτό επιτρέπει  στο σώμα να αρχίσει την διαδικασία ίασης, αφού δεν θα υπάρχει περαιτέρω βλάβη στους ιστούς. Από την στιγμή που επιτευχθεί αυτό ενδείκνυται μια σταδιακή επιστροφή σε αυτές τις δραστηριότητες, αρκεί βέβαια να μην υπάρχει αύξηση των συμπτωμάτων.

Στην αρχική φάση η φλεγμονή μπορεί να υποχωρήσει με αντιφλεγμονώδη και τακτικά επιθέματα πάγου. Για να διασφαλισθεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα είναι πολύ σημαντικό ένα πρόγραμμα αποκατάστασης της ευλυγισίας και ενδυνάμωσης, κάτω από την επίβλεψη ενός φυσιοθεραπευτή.

Πρόγνωση μιας ρήξης αχίλλειου τένοντα.

Με την κατάλληλη αντιμετώπιση, η ρήξη μπορεί συνήθως να αποκατασταθεί σε μια μέχρι τρεις εβδομάδες. Σε πιο σοβαρές καταστάσεις, η αποκατάσταση μπορεί να πάρει έξι εβδομάδες ή και περισσότερο ανάλογα με την σοβαρότητα.

Παράγοντες που συμβάλλουν στη ρήξη αχίλλειου τένοντα.

Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες που μπορεί να προδιαθέσουν για ρήξη του αχίλλειου τένοντα. Αυτοί χρειάζεται να εκτιμηθούν και να διορθωθούν με την καθοδήγηση του φυσιοθεραπευτή. Μερικοί από τους παράγοντες που συμβάλλουν σε αυτή την κατάσταση είναι: έλλειψη ευλυγισίας, λάθος τρόπος άσκησης, ανεπαρκής μηχανική υποστήριξη, η στάση του ποδιού, ανεπαρκής προθέρμανση και μυική αδυναμία.

Φυσικοθεραπεία για μερική ρήξη αχίλλειου τένοντα

Η φυσικοθεραπεία για την ρήξη του  αχίλλειου είναι πολύτιμη για την επίσπευση της ανάρρωσης , εξασφαλίζει ένα πολύ καλό αποτέλεσμα και μειώνει την πιθανότητα ξανατραυματισμού  . Η φυσικοθεραπεία περιλαμβάνει:

Τι είναι η μερική ρήξη του αχίλλειου τένοντα;
Η ομάδα μυών στο πίσω μέρος του κατώτερου τμήματος του ποδιού μας ονομάζεται γάμπα. Η γάμπα αποτελείται από δύο κύριους μυς, ένας από τους οποίους εκφύεται πάνω από την άρθρωση του γόνατος (γαστροκνήμιος) και ο άλλος κάτω από το γόνατο (υποκνημίδιος). Και οι δύο αυτοί μυς καταφύονται στο οστό της φτέρνας μέσα από τον αχίλλειο τένοντα.
                                                                  
Όταν οι μυς της γάμπας συσπώνται, ασκείται δύναμη και στον αχίλλειο τένοντα. Όταν η σύσπαση είναι έντονη εξαιτίας πολλαπλής επανάληψης, ή έντονης προσπάθειας, μπορεί να προκληθεί ρήξη του αχίλλειου τένοντα. Οι ρήξεις στον αχίλλειο ποικίλουν από μικρή, μερική ρήξη, στην οποία υπάρχει ελάχιστος πόνος και ελάχιστη δυσκολία στην κίνηση, μέχρι ολική ρήξη η οποία μπορεί να απαιτεί  χειρουργική αποκατάσταση.

Αίτια ρήξης του αχίλλειου τένοντα

Ρήξεις στον αχίλλειο συνήθως συμβαίνουν όταν ο ασθενής επιχειρήσει να επιταχύνει από στάση ή όταν ορμάει απότομα μπροστά όπως κατά την διάρκεια ενός παιχνιδιού τέννις ποδοσφαίρου βόλεϊ κτλ.
Συμπτώματα ρήξης του αχίλλειου τένοντα
Οι ασθενείς με μερική ρήξη νοιώθουν συνήθως ξαφνικό πόνο κατά την διάρκεια μιας δραστηριότητας  όπως περπάτημα (ιδιαίτερα σε ανηφόρες), ανεβοκατέβασμα σκάλας, τρέξιμο, άλμα ή πηδηματάκια. Ο πονος εντοπίζεται στην περιοχή του αχίλλειου τένοντα ( πίσω από την ποδοκνημική άρθρωση) . Πολλές φορές ακούγετε ένα χαρακτηριστικό ‘κλακ’ την στιγμή του τραυματισμού .  

Διάγνωση ρήξης αχίλλειου τένοντα

Μπορεί να είναι αρκετή μια εξονυχιστική εξέταση από ένα φυσικοθεραπευτή για να γίνει διάγνωση μιας ρήξης του αχίλλειου τένοντα. Η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί με μαγνητική τομογραφία ή υπερηχογράφημα.

Θεραπευτική αγωγή

Η θεραπευτική προσέγγιση σε ασθενείς με ρήξη στον αχίλλειο τένοντα είναι εξαρτάτε  από την ηλικία και τις απαιτήσεις τους . Η χειρουργική επέμβαση αποτελεί την καλλίτερη  επιλογή στις περισσότερες περιπτώσεις . Μετά την επέμβαση ακλουθούν 4 με 6 εβδομάδες ακινητοποίησης και έπειτα φυσιοθεραπευτική αποκατάσταση για 2 με 3 μήνες τουλάχιστον .

Το ποσοστό επιτυχίας αυτού του προγράμματος εξαρτάται από την συμμόρφωση του ασθενή με το πρόγραμμα. Ένα από τα κύρια κλειδιά του προγράμματος είναι να διακόψει ο ασθενής οποιαδήποτε δραστηριότητα αυξάνει τον πόνο, μέχρι να υποχωρήσουν τελείως τα συμπτώματα. Αυτό επιτρέπει  στο σώμα να αρχίσει την διαδικασία ίασης, αφού δεν θα υπάρχει περαιτέρω βλάβη στους ιστούς. Από την στιγμή που επιτευχθεί αυτό ενδείκνυται μια σταδιακή επιστροφή σε αυτές τις δραστηριότητες, αρκεί βέβαια να μην υπάρχει αύξηση των συμπτωμάτων.

Στην περίπτωση της συντηρητικής αγωγής το πόδι ακινητοποιείται σε θέση πελματιαίας κάμψης για περίπου 4 εβδομάδες  και ακολουθεί το πρόγραμμα αποκατάστασης .

Φυσικοθεραπεία για ρήξη αχίλλειου τένοντα

Η φυσιοθεραπεία είναι ζωτικής σημασίας για όλους τους ασθενείς  . Έχει    στόχο να επιταχύνει την διαδικασία θεραπείας και να διασφαλίσει ένα άριστο αποτέλεσμα. Η θεραπευτική αγωγή μπορεί να περιλαμβάνει: ηλεκτροθεραπεία , τεχνικές μαλακών μορίων , ειδικούς πάτους ανόρθωσης φτέρνας, κινητοποίηση των αρθρώσεων, κρύα / ζεστά επιθέματα, ασκήσεις για ενδυνάμωση, αύξηση ευλυγισίας και ισορροπίας, εκπαίδευση, συμβουλές για τον τρόπο κίνησης, διόρθωση βιο-μηχανικής κλπ.

Τι είναι η τενοντίτιδα αχίλλειου ;
 Η ομάδα μυών στο πίσω μέρος του κατώτερου τμήματος του ποδιού μας ονομάζεται γάμπα. Η γάμπα αποτελείται από δύο κύριους μυς, ένας από τους οποίους εκφύεται πάνω από την άρθρωση του γόνατος (γαστροκνήμιος) και ο άλλος κάτω από το γόνατο (υποκνημίδιος). Και οι δύο αυτοί μυς καταφύονται στο οστό της φτέρνας μέσα από τον Αχίλλειο τένοντα.
Όταν οι μυς της γάμπας συσπώνται, ασκείται δύναμη και στον αχίλλειο τένοντα. Όταν η σύσπαση αυτή είναι υπερβολικά μεγάλη ή επαναλαμβάνεται πολλές φορές τότε ο τένοντας τραυματίζεται .  Τον τραυματισμό του ακολουθεί εκφύλιση και φλεγμονή . Αυτό συμβαίνει τραυματικά αφού έχει ασκηθεί μεγάλη τάση στον τένοντα ( η οποία είναι πέρα από τα όρια αντοχής του ) ή από σταδιακούς ‘μικροτραυματισμούς ‘ λόγο υπέρχρησης .   
Αίτια  τενοντίτιδας αχίλλειου

Η τενοντίτιδα αχίλλειου συμβαίνει συνήθως από επαναλαμβανόμενα φορτία τα οποία ερεθίζουν τον τένοντα . Αυτό συμβαίνει σε δραστηριότητες όπως το υπερβολικό περπάτημα , τρέξιμο , άλματα και σε ασκήσεις με βάρη που προορίζονται για την ενδυνάμωση των γαστροκνημίων μυών . Πιο σπάνια η τενοντίτιδα αχίλλειου συμβαίνει ξαφνικά στην προσπάθεια άρσης ενός βάρους μεγαλύτερο από αυτό ου αντέχει ο τένοντας. Αυτό μπορεί να συμβεί κατά την απότομη προσγείωση από ένα άλμα . Τενοντίτιδα επίσης μπορεί να αναπτυχτεί μετά από ρήξη αχίλλειου ή διάστρεμμα ποδοκνημικής τα οποία δεν αποκαταστάθηκαν επαρκώς . Όσο αφορά τους αθλητές η τενοντίτιδα αχίλλειου παρουσιάζετε περισσότερο  σε αθλήματα όπως ο μαραθώνιος , το τρίαθλο , το ποδόσφαιρο και η ενόργανη γυμναστική .

Συμπτώματα τενοντίτιδας αχίλλειου
Οι ασθενείς με μερική ρήξη νοιώθουν συνήθως πόνο κατά την διάρκεια μιας δραστηριότητας  όπως περπάτημα (ιδιαίτερα σε ανηφόρες), ανεβοκατέβασμα σκάλας, τρέξιμο, άλμα ή πηδηματάκια. Ο πονος εντοπίζεται στην περιοχή του αχίλλειου τένοντα ( πίσω από την ποδοκνημική άρθρωση) . Επίσης δυσκαμψία και ενόχληση εμφανίζεται στην περιοχή το πρωί , ειδικά αν την προηγούμενη μέρα είχε προηγηθεί κάποια δραστηριότητα η οποία ερέθισε τον  τένοντα ( πχ πολύωρο περπάτημα )  
Διάγνωση τενοντίτιδας αχίλλειου
Η  υποκειμενική ( λήψη  ιστορικού ) και αντικειμενική ( κλινική εξέταση ) αξιολόγηση είναι αρκετές για να οδηγήσουν τον φυσικοθεραπευτή στην διάγνωση της τενοντίτιδας αχίλλειου.
Πρόγνωση της τενοντίτιδας αχίλλειου
Οι περισσότεροι ασθενείς με τενοντίτιδα αχίλλειου θεραπεύονται με την κατάλληλη φυσικοθεραπεία και επιστρέφουν στις κανονικές τους δραστηριότητες σε λίγες εβδομάδες . Μερικές φορές μπορεί να κρατήσει μήνες γι αυτούς οι οποίοι έχουν τενοντίτιδα για μεγάλο χρονικό διάστημα .
Θεραπεία της τενοντίτιδας αχίλλειου
Στις περισσότερες περιπτώσεις η τενοντίτιδα αχίλλειου θεραπεύεται με τη κατάλληλη φυσικοθεραπεία . Η επιτυχία της θεραπείας  εξαρτάτε σε μεγάλο βαθμό από τη συνεργασία του ασθενή με τον φυσικοθεραπευτή . Πολύ βασικό είναι η αποφυγή των δραστηριοτήτων που αυξάνουν τα συμπτώματα . Αυτό βοηθά το σώμα μας να επουλώσει τους τραυματισμένους ιστούς . Σταδιακά με την μείωση των συμπτωμάτων επιστρέφουμε στις καθημερινές μας δραστηριότητες  πάντα με την καθοδήγηση του φυσιοθεραπευτή μας . Με το να συνεχίζουμε να εκτελούμε δραστηριότητες οι οποίες αυξάνουν τα συμπτώματα μας οδηγούμαστε στο χρόνιο στάδιο . Όσο πιο  γρήγορα ξεκινήσει το πρόγραμμα φυσικοθεραπείας τόσο πιο γρήγορο και μόνιμο θα είναι το αποτέλεσμα.
Η θεραπεία στο οξύ στάδιο   (πρώτες 72 ώρες) σκοπό έχει να μειώσει την αιμορραγία , το πρήξιμο και την φλεγμονή. Γι αυτό το λόγο χρησιμοποιούμε την ανάροπη θέση , την ανάπαυση και την κρυοθεραπεία  (άρθρο κρύο ή ζεστό;   ή   άρθρο Κ.Α.Π.Α) .Είναι επίσης πολύ βασικό οι ασθενείς να εκτελούν ασκήσεις βελτίωσης της ελαστικότητας  ( ασκήσεις βελτίωσης της ελαστικότητας του γαστροκνημίου μυός ) και ασκήσεις ισορροπίας ( ασκήσεις βελτίωσης της ιδιοδεκτικότητας)νωρίς στο πρόγραμμα αποκατάστασης για πρόληψη με στόχο την γρηγορότερη ανάρρωση και επιστροφή στις καθημερινές τους δραστηριότητες . Όλες οι ασκήσεις πάντα εκτελούνται στο όριο του πόνου χωρίς να αυξάνουν τα συμπτώματα .
Παράγοντες που συμβάλουν στην δημιουργία της τενοντίτιδας αχίλλειου
Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες που συμβάλουν στην ανάπτυξη της τενοντίτιδας αχίλλειου . Πρέπει να αξιολογηθούν όλοι και να διορθωθούν κατά την διάρκεια της αποκατάστασης από τον φυσικοθεραπευτή .  Μερικοί από αυτούς είναι :

Φυσικοθεραπεία για τενοντίτιδα αχίλλειου
Η φυσικοθεραπεία για την τενοντίτιδα αχίλλειου είναι πολύτιμη για την επίσπευση της ανάρρωσης , εξασφαλίζει ένα πολύ καλό αποτέλεσμα και μειώνει την πιθανότητα ξανατραυματιστούν . Η φυσικοθεραπεία περιλαμβάνει:

(γνωστό επίσης σαν :  διάστρεμμα , γύρισμα  , στραμπούληγμα )
Τι είναι το διάστρεμμα ποδοκνημικής
Το διάστρεμμα ποδοκνημικής  μια κατάσταση η οποία χαρακτηρίζετε από την ρήξη ή την διάταση των συνδέσμων που σταθεροποιούν την ποδοκνημική άρθρωση ( βλέπε ανατομία ποδοκνημικής).  Πιο συχνά τραυματίζεται ο έξω πλάγιος σύνδεσμος .
Ο σύνδεσμος είναι ένας δυνατός ιστός ( συνδετικός ιστός ) ο οποίος συγκρατεί τα οστά μεταξύ τους . Ο έξω σύνδεσμος αποτελείτε από τρις δεσμίδες και είναι  υπεύθυνος για την σύνδεση των αστών της περόνης , του αστραγάλου και της φτέρνας( βλέπε ανατομία ποδοκνημικής) . Ο έξω πλάγιος σύνδεσμος λειτούργει προστατευτικά έτσι ώστε να μην γίνει υπερβολική ανάσπαση έσω χείλους ( εικόνα 1) . Όταν πραγματοποιηθεί αυτή η κίνηση σε υπέρμετρο βαθμό ο σύνδεσμος δεν αντέχει και τραυματίζεται . Αυτή η κατάσταση ονομάζετε διάστρεμμα ποδοκνημικής  και ποικίλει από απλή διάταση ( βαθμός 1 ) , μερική ρήξη (βαθμός 2)  ή πλήρη ρήξη ( βαθμός 3) .
                                                                                                
Αίτια πρόκλησης διαστρέμματος  ποδοκνημικής  

Το διάστρεμμα ποδοκνημικής   συνήθως συμβαίνει κατά την διάρκεια δραστηριοτήτων που απαιτούν απότομες αλλαγές κατεύθυνσης του σώματος ειδικά σε ανομοιογενείς επιφάνειες . Συνήθως συμβαίνει σε αθλητές μπάσκετ , ποδοσφαίρου και βόλεϊ . αυτό συμβαίνει όταν το πόδι βρεθεί στον συνδυασμό δυο κινήσεων στις ακραίες τους θέσεις (ανάσπαση έσω χείλους ,εικόνα 1 και πελματιαία κάμψη εικόνα 2 ). Σε αυτές τις δυο φάσεις η εφαρμογή μεγάλης φόρτισης( βάρος , προσγείωση από άλμα κτλ)  δημιουργεί τον τραυματισμό .

Συμπτώματα του διαστρέμματος  ποδοκνημικής  

Οι ασθενούς με διάστρεμμα  ποδοκνημικής  συχνά ακούν ένα χαρακτηριστικό ‘κλικ’ την στιγμή του τραυματισμού το οποίο ακολουθείται από πόνο και οίδημα στην εξωτερική επιφάνεια της ποδοκνημικής . Επίσης είναι δύσκολο ο ασθενής να φορτίσει πλήρως το σκέλος του λόγο του πόνου .

Διάγνωση  διαστρέμματος  ποδοκνημικής  
Η  υποκειμενική ( λήψη  ιστορικού ) και αντικειμενική ( κλινική εξέταση ) αξιολόγηση είναι αρκετές για να οδηγήσουν τον φυσικοθεραπευτή στην διάγνωση του διαστρέμματος  ποδοκνημικής   . Μερικές φορές εξετάσεις όπως ακτινογραφίες , μαγνητική τομογραφία ή αξονική τομογραφία μπορούν να βοηθήσουν .

Θεραπεία διαστρέμματος  ποδοκνημικής  

Στις περισσότερες περιπτώσεις το διάστρεμμα  ποδοκνημικής  θεραπεύετε με τη κατάλληλη φυσικοθεραπεία . Η επιτυχία της θεραπείας  εξαρτάτε σε μεγάλο βαθμό από τη συνεργασία του ασθενή με τον φυσικοθεραπευτή . Πολύ βασικό είναι η αποφυγή των δραστηριοτήτων που αυξάνουν τα συμπτώματα . Αυτό βοηθά το σώμα μας να επουλώσει τους τραυματισμένους ιστούς . Σταδιακά με την μείωση των συμπτωμάτων επιστρέφουμε στις καθημερινές μας δραστηριότητες  πάντα με την καθοδήγηση του φυσιοθεραπευτή μας . Όσο πιο  γρήγορα ξεκινήσει το πρόγραμμα φυσικοθεραπείας τόσο πιο γρήγορο και μόνιμο θα είναι το αποτέλεσμα. Ο ασθενής μπορεί να καθορίσει αν κάποια δραστηριότητα μπορεί να προκαλέσει περεταίρω βλάβη στους συνδέσμους .Γενικά μια δραστηριότητα μπορεί να αυξήσει τα συμπτώματα αν :

  • 1.Αν αυξάνεται ο πονος κατά την διάρκεια που εκτελείται ‘η
  • 2.Αν αυξάνεται ο πονος μετά το τέλος της ή
  • 3.Αν αυξάνεται ο πονος το πρωινό μετά την δραστηριότητα


Η θεραπεία του διαστρέμματος  ποδοκνημικής  για τις 48 -72 ώρες σκοπό έχει να μειώσει την αιμορραγία , το πρήξιμο και την φλεγμονή . Γι αυτό το λόγο χρησιμοποιούμε την περίδεση , την ανάροπη θέση , την ανάπαυση και την κρυοθεραπεία .  Είναι επίσης πολύ βασικό οι ασθενείς να εκτελούν ασκήσεις βελτίωσης της ελαστικότητας και ασκήσεις ισορροπίας νωρίς στο πρόγραμμα αποκατάστασης για πρόληψη με στόχο την γρηγορότερη ανάρρωση και επιστροφή στις καθημερινές τους δραστηριότητες . Όλες οι ασκήσεις πάντα εκτελούνται στο όριο του πόνου χωρίς να αυξάνουν τα συμπτώματα .

Πρόγνωση διαστρέμματος  ποδοκνημικής   

Σε περιπτώσεις μικρών τραυματισμών ( βαθμοί 1 και 2 ) η επιστροφή στις προηγούμενες δραστηριότητες είναι περίπου 2 με 6 εβδομάδες με την κατάλληλη θεραπεία και αποκατάσταση . Ασθενείς με πιο σοβαρούς τραυματισμούς ( βαθμός 3) θα χρειαστούν περισσότερο χρόνο αποκατάστασης .

Φυσικοθεραπεία διαστρέμματος  ποδοκνημικής   

Η φυσικοθεραπεία κρίνεται απαραίτητη για όλους τους ασθενείς με διάστρεμμα  ποδοκνημικής   διότι όχι μόνο θα επιτύχει ταχύτερη  ανάρρωση αλλά θα βοηθήσει και στην πρόληψη του επανατραυματισμού. Η θεραπεία περιλαμβάνει :

  • Κρυοθεραπεία ή θερμοθεραπεία
  • αρθρική κινητοποίηση
  • τεχνικές μαλακών μορίων  ( μάλαξη )
  • ηλεκτροθεραπεία
  • διόρθωση στάσης ( αν κρίνεται απαραίτητο )
  • taping
  • ασκήσεις βελτίωσης της ελαστικότητας των μυών
  • ασκήσεις βελτίωσης της δύναμης των μυών
  • ασκήσεις βελτίωσης ισορροπίας

( γνωστή και σαν θλάση γάμπας , θλάση στην περιοχή γαστρονομίας )

Τι είναι η θλάση γαστροκνημίου

Η ομάδα των μυών στο πίσω μέρος του κατώτερου τμήματος του ποδιού ονομάζεται γάμπα. Η γάμπα αποτελείται από δυο μυς ένας από τους οποίους εκφύεται πάνω από την άρθρωση του γόνατος ( γαστροκνήμιος ) και ο άλλος κάτω από το γόνατο ( υποκνημίδιος ). Και οι δύο αυτοί μυς καταφύονται στο οστό της φτέρνας μέσω του Αχίλλειου τένοντα ( βλέπε ανατομία ποδοκνημικής άρθρωσης).

Όταν συσπούνται οι μύες της γάμπας δημιουργείται τάση στην περιοχή. Όταν αυτή η τάση είναι υπερβολική τότε οι μύες αυτοί μπορούν να τραυματιστούν. Αυτός ο τραυματισμός ονομάζεται θλάση γαστροκνημίου.
Η θλάση γαστροκνημίου μπορεί να διαχωριστεί σύμφωνα με την σοβαρότητα της σε τρεις βαθμούς :

  • 1ος βαθμός : υπάρχει ρήξη σε ένα μικρό αριθμό ινών του γαστροκνημίου όπου υπάρχει ελαφρύς πόνος και πλήρη λειτουργικότητα του ατόμου.
  • 2ος βαθμός : σημαντικός αριθμός ινών του γαστροκνημίου έχει υποστεί ρήξη και έχουμε μερική αυτοτέλεια της λειτουργικότητας.
  • 3ος βαθμός : όλες οι μυϊκές ίνες του γαστροκνήμιου έχουν υποστεί ρήξη και έχουμε μεγάλη αυτοτέλεια της λειτουργικότητας του ατόμου.

Αιτία της θλάσης του γαστροκνήμιου

Η θλάση του γαστροκνήμιου συμβαίνει συνήθως μετά από ξαφνική και απότομη σύσπαση τους όταν βρίσκονται σε θέση διάτασης. Αυτό συμβαίνει κατά την διάρκεια τρεξίματος ή όταν για παράδειγμα ένας τενίστας από όρθια στάση ξαφνικά αρχίζει να τρέχει για να προλάβει να χτυπήσει την μπάλα.
Συνήθως την παρατηρούμε σε αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο , το μπάσκετ , και αθλήματα του στίβου  ( ταχύτητες , άλματα ).

Συμπτώματα της θλάσης του γαστροκνήμιου

Οι ασθενείς με θλάση στον γαστροκνήμιο αισθάνονται ένα ξαφνικό ¨ κοφτό ¨ πόνο η μια αίσθηση τραβήγματος στην οπίσθια επιφάνεια του μηρού κατά την δραστηριότητα η οποία προκάλεσε τον τραυματισμό. Σε μικρού βαθμού θλάσεις ( πρώτου βαθμού) υπάρχει η δυνατότητα της συνέχισης της δραστηριότητας χωρίς ιδιαίτερη ενόχληση. Στο τέλος όμως της δραστηριότητας τα συμπτώματα μπορούν να αυξηθούν. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις ( δευτέρου και τρίτου βαθμού) ο ασθενής αδυνατεί να συνεχίσει την δραστηριότητα και χρειάζεται βοήθεια για να αποσυρθεί από τον αγωνιστικό χώρο.

Οι ασθενεί με θλάση στον γαστροκνήμιο βιώνουν πόνο κατά την διάρκεια δραστηριοτήτων  κατά  τις οποίες φορτίζεται ο γαστροκνήμιος. Οι δραστηριότητες αυτές περιλαμβάνουν το περπάτημα ιδιαίτερα σε ανηφορικό έδαφος κατεβαίνοντας η ανεβαίνοντας σκάλες , το τρέξιμο, τα άλματα και όταν σηκωνόμαστε στις μύτες των ποδιών μας.
Επίσης είναι συνηθισμένο να υπάρχει πόνος ή δυσκαμψία μετά από τις παραπάνω δραστηριότητες ή την επόμενη μέρα το πρωί . Τέλος στην περιοχή της θλάση υπάρχει πρήξιμο , μυϊκός σπασμός, αδυναμία ευαισθησία και μώλωπες.
 
Διάγνωση της θλάσης του γαστροκνήμιου

Η υποκειμενική ( λήψη ιστορικού ) και αντικειμενική ( κλινική εξέταση ) αξιολόγηση είναι επαρκείς για να οδηγήσουν τον φυσιοθεραπευτή στην διάγνωση της θλάσης του γαστροκνημίου. Επιπλέον εξετάσεις ( μαγνητική τομογραφία , διαγνωστικός υπέρηχος )  επιβεβαιώνουν  την κάκωση και προσδιορίζουν τον ακριβή βαθμό θλάσης.

 Η θεραπεία της θλάσης του γαστροσκοπίου  

Οι περισσότεροι ασθενείς με ρήξεις πρώτου ή δευτέρου βαθμού αναρρώνουν πλήρως με την  κατάλληλη φυσιοθεραπεία. Ο βαθμός επιτυχίας της θεραπείας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την συνεργασία του ασθενή με το φυσιοθεραπευτή. Πολύ βασικό είναι η αποφυγή των δραστηριοτήτων που αυξάνουν τα συμπτώματα. Αυτό βοηθάει τον οργανισμό να επουλώσει τους τραυματισμένους ιστούς. Αποφεύγονται δραστηριότητες όπως το τρέξιμο , τα άλματα κ.τ.λ..  Αγνοώντας τον πόνο και τα συμπτώματα και συνεχίζοντας την πλήρη δραστηριότητα η κατάσταση περνάει στο χρόνιο στάδιο . Άμεση και κατάλληλη θεραπεία είναι πολύτιμη για την γρήγορη αποκατάσταση και επούλωση του τραυματισμού. Η  θεραπεία τις πρώτες 72 ώρες στόχο έχει την μείωση του πόνου και του οιδήματος. Οπότε ο ασθενής ξεκουράζει το σκέλος και εφαρμόζει παγοθεραπεία ( 3 με 4 φορές την ημέρα) (άρθρο κρύο ή ζεστό;   ή   άρθρο Κ.Α.Π.Α.) . Πρόγραμμα ενδυνάμωσης των γαστροκνήμιων εφαρμόζει με το ταχύτερο δυνατό, έτσι ώστε να μειωθούν οι πιθανότητες επανατραυματισμού. Προσεκτική αξιολόγηση των παραγόντων που συντέλεσαν στον τραυματισμό απαιτείται από τον φυσιοθεραπευτή, έτσι ώστε να διορθωθούν και προληφθεί ο επαναπατρισμός.

Πρόγνωση της θλάσης του γαστροκνήμιου

Με την κατάλληλη θεραπεία οι ασθενείς με θλάση γαστροκνήμιου αναρρώνουν σε διάστημα μιας με τρεις βδομάδες ( πρώτος και δεύτερος βαθμός ). Σε περίπτωση σοβαρότερων θλάσεων ( τρίτου βαθμού ) η πλήρης αποκατάσταση διαρκεί 6 μήνες ή περισσότερο όπου η αντιμετώπιση είναι και χειρουργική .

Παράγοντες πρόκλησης  θλάσης του γαστοκνήμιου

Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες οι οποίοι ευθύνονται για την θλάση του γαστροκνημίου. Απαραίτητο είναι να αξιολογηθούν και διορθωθούν από τον φυσιοθεραπευτή. Μερικοί από αυτούς είναι :

Φυσιοθεραπεία για θλάση του γαστροκνημίου

Η φυσιοθεραπεία είναι ζωτικής σημασίας στην θλάση του γαστροκνημίου όχι μόνο για την ταχύτερη ανάρρωση αλλά και για την πρόληψη του επανατραυματισμού.

Η φυσιοθεραπεία περιλαμβάνει :

Τι είναι η πελματιαία  απονευροσίτιδα ;

Η πελματιαία απονευροσίτιδα είναι μια κατάσταση κατά την οποία υπάρχει τραυματισμός και φλεγμονή στην πελματιαία απονεύρωση ( το κομμάτι του συνδετικού ιστού το οποίο διαμορφώνει την καμάρα του πέλματος ). 

 Αυτό συμβαίνει συνήθως στο σημείο όπου η πελματιαία  απονεύρωση ενώνεται  με το οστό της φτέρνας. Η πελματιαία απονεύρωση αποτελεί το πιο συχνό αίτιο πόνου στην περιοχή της φτέρνας.
Κατά την διάρκεια της βάδισης ή του τρεξίματος τάση δημιουργείται στην πελματιαία απονεύρωση. Όταν αυτή η τάσης είναι υπερβολική ή επαναλαμβανόμενη η πελματιαία απονεύρωση τραυματίζεται.  Η κατάσταση αυτή χαρακτηρίζεται επίσης από φλεγμονή και εκφύλιση της περιοχής.
Αυτό μπορεί να ασκηθεί  ένα πολύ μεγάλο φορτίο κατά μήκος της πελματιαίας περιτονίας ( μεγαλύτερο από τις αντοχές της ) ή από σταδιακό τραυματισμό της , λόγο υπέχρησης.
Μερικές φορές αναπτύσσει η λεγόμενη « άκανθα πτέρνης » λόγω της πελματιαίας απονευροσίτιδας.

Αιτία της πελματιαίας απονευροσίτιδας

Συνήθως εμφανίζεται σε δρομείς , σε χορευτές και σε αθλητές ενόργανης γυμναστικής. Επίσης σε ανθρώπους οι οποίοι περπατούν υπερβολικά ειδικά σε ανηφορικό έδαφος ή ανώμαλες επιφάνειες.  Εμφανίζεται και σε μεγαλύτερους ασθενείς οι οποία στέκονται όρθιοι για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

Η πελματιαία απονεευροσίτιδα συχνά σχετίζεται με την δυσκαμψία των γαστροκνημίων μυών  ή με την λάθος εμβιομηχανική του άκρου πόδα όπως την πλατυποδία ή την κοιλοποδία.

Συμπτώματα της πελματιαίας απονευροσίτιδας

Οι ασθενείς  με πελματιαία απονευροσίτιδα νιώθουν πόνο κάτω από την φτέρνα και κατά μήκος του πέλματος. Υπάρχει ένα υπερευαίσθητο σημείο κατά την ψηλάφηση της κάτω επιφάνειας της φτέρνας. Ο πόνος είναι αυξανόμενος κατά τα πρώτα βήματα της μέρας και υποχωρεί όσο η περιοχή θερμαίνεται.

Σε ήπιες περιπτώσεις οι ασθενείς πονούν  μετά από περπάτημα , τρέξιμο , άλματα κτ.λ. Όσο η πάθηση εξελίσσεται πόνος υπάρχει και κατά την διάρκεια των παραπάνω δραστηριοτήτων. Σε πολύ σοβαρές περιπτώσεις ο ασθενής αδυνατεί να φορτίσει το πόδι του.

Διάγνωση της πελματιαίας απονεύροσίτιδας

Η υποκειμενική ( λήψη ιστορικού) αντικειμενική ( κλινική εξέταση) αξιολόγηση είναι η επαρκείς  για να οδηγήσουν τον φυσιοθεραπευτή στην διάγνωση της πελματιαίας απονευρωσίτιδας . Επιπλέον εξετάσεις ( ακτινογραφίες , διαγνωστικός υπέρηχος , μαγνητική τοπογραφία ). Επιβεβαιώνουν  την κάκωση και προσδιορίζουν τον ακριβή βαθμό της θλάσης.

Θεραπεία της πελματιαίας απονεύροσίτιδας

Η θεραπεία της πελμτιαίας απονευροσίτιδας απαιτεί την λεπτομερή αξιολόγηση όλων τον παραγόντων οι οποίοι την προκαλούν και την αποτελεσματική αντιμετώπιση τους. Οι περισσότεροι ασθενείς αναρρώνουν πλήρως με την κατάλληλη φυσιοθεραπεία. Ο  βαθμός επιτυχία της θεραπείας εξαρτάτε σε μεγάλο βαθμό από την συνεργασία του ασθενή με τον φυσικοθεραπευτή. Πολύ βασικό είναι η αποφυγή των δραστηριοτήτων που αυξάνουν τα συμπτώματα. Αυτό βοηθάει τον οργανισμό να επουλώσει του τραυματισμένους ιστούς.

Αποφεύγονται δραστηριότητες όπως το τρέξιμο, η ορθοστασία και τα άλματα. Αγνοώντας  τον πόνο και τα συμπτώματα και συνεχίζοντας την πλήρη δραστηριότητα η κατάσταση περνάει στο χρόνιο στάδιο. Άμεση και κατάλληλη θεραπεία είναι πολύτιμη για την γρήγορη αποκατάσταση και επούλωση του τραυματισμού. Η θεραπεία τις πρώτες 72 ώρες έχει στόχο την μείωση του πόνου και του οιδήματος οπότε ο ασθενής ξεκουράζει το πόδι και εφαρμόζει παγοθεραπεία (3 με 4 φορές την ημέρα) (άρθρο κρύο ή ζεστό;   ή   άρθρο Κ.Α.Π.Α.)

Παράγοντες πρόκλησης της πελματιαίας απονευρωσίτιδας

Υπάρχου πολύ παράγοντες οι οποίοι προκαλούν πελματιαία απονευροσίτιδα. Όλοι πρέπει να αξιολογηθούν από τον φυσιοθεραπευτή και να αντιμετωπίσουν καταλλήλως. Μερικοί από αυτούς είναι :

Φυσιοθεραπεία για την πελματιαία απονευροσίτιδα

Η Φυσιοθεραπεία σε ασθενείς με πελματιαία απονευροσίτιδα είναι απαραίτητη για την γρήγορη και πλήρη αποκατάσταση της πάθησης.

Η Φυσιοθεραπεία περιλαμβάνει :

( τενοντοπάθεια πρόσθιου κνημιαίου )

Τι είναι η τενοντίτιδα πρόσθιου κνημιαίου;

Ο πρόσθιος κνημιαίος μυς βρίσκεται στην πρόσθια επιφάνεια της κνήμης και καταλήγει σε μερικά οστά του ταρσού ( βλέπε ανατομία) τα οποία συνδέονται με τον τένοντα του.  

Ο πρόσθιος κνημιαίος είναι υπεύθυνος μια κίνηση της ραχιαίας κάμψης του ποδιού ( η κίνηση όπου τα δάχτυλα έρχονται προς τα πάνω ) ( εικόνα 2 ). Κάθε φορά που συσπάται  ο πρόσθιος κνημιαίος διατατικά φορτία ασκούνται στον τένοντα του. Όταν αυτά τα φορτία είναι υπέρμετρα ( πιο μεγάλα από την αντοχή του ) τότε ο τένοντας τραυματίζεται. Σε αυτή την περίπτωση έχουμε τενοντίτιδα του πρόσθιου κνημιαίου δηλαδή υπάρχει τραυματισμός και φλεγμονή στον τένοντα.

Συμπτώματα της τενοντίτιδας του πρόσθιου κνημιαίου

Οι ασθενείς με τενοντίτιδα πρόσθιου κνημιαίου έχουν ευαισθησία στην πρόσθια  επιφάνεια της ποδοκνημικής και πόνο κατά την διάρκεια δραστηριότητα οι οποίες φορτίζουν τον τένοντα. Τα συμπτώματα υπάρχου επίσης μετά από αυτές τις δραστηριότητες κατά την ξεκούραση ή πρώτα λεπτά της ημέρας.

Αιτίες της τενοντίτιδας του πρόσθιου κνημιαίου

Δραστηριότητες οι οποίες φορτίζουν υπερβολικά τον τένοντα του πρόσθιου κνημιαίου είναι συνήθως υπεύθυνες για την τενοντίτιδα. Αυτές οι δραστηριότητες είναι το γρήγορο περπάτημα και το τρέξιμο ( ειδικά σε κατηφορικό έδαφος ). Τέλος υπάρχει περίπτωση εξαιτίας ακατάλληλου παπουτσιού το οποίο πιέζει τον τένοντα του πρόσθιου κνημιαίου να αναπτυχθεί η πάθηση.

Θεραπεία της τενοντίτιδας του πρόσθιου κνημιαίου

Οι περισσότεροι ασθενείς με τενοντίτιδα του πρόσθιου κνημιαίου αναρρώνουν γρήγορα με την εφαρμογή του  κατάλληλου προγράμματος φυσικοθεραπείας. Αυτό δεν ισχύει σε χρόνιες περιπτώσεις όπου η πλήρης αποκατάσταση μπορεί να διαρκέσει μήνες. Γι’ αυτό το λόγο όσο πιο γρήγορα ξεκινήσει η φυσικοθεραπεία τόσο γρήγορα και ικανοποιητικά  αποτελέσματα έχουμε . Ο βαθμός επιτυχίας της θεραπείας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την συνεργασία του ασθενή με τον φυσιοθεραπευτή.  Πολύ βασική είναι η αποφυγή των δραστηριοτήτων που αυξάνουν τα συμπτώματα. Αυτό βοηθά τον οργανισμό να επουλώσει τους τραυματισμένους ιστούς. Επίσης αποφεύγονται δραστηριότητες οι οποίες αυξάνουν τα συμπτώματα την άλλη μέρα το πρωί. Οπότε ο ασθενής ξεκουράζεται και εφαρμόζει παγοθεραπεία τρεις με τέσσερις φορές την ημέρα για να μειωθεί ο πόνος και η φλεγμονή. Τέλος εφαρμόζουμε σταδιακό πρόγραμμα ενδυνάμωσης και βελτίωσης της ελαστικότητας του πρόσθιου κνημιαίου μυ.

Παράγοντες ανάπτυξης τενοντίτιδας του πρόσθιου κνημιαίου

Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες οι οποίοι ευθύνονται για την ανάπτυξη τενοντίτιδας του πρόσθιου κνημιαίου. Απαραίτητο είναι να αξιολογηθούν και να διορθωθούν από τον φυσιοθεραπευτή. Μερικοί από αυτούς είναι :

Φυσιοθεραπεία της τενοντίτιδας του πρόσθιου κνημιαίου

Η φυσιοθεραπεία είναι ζωτικής σημασία στην τενοντίτιδα του πρόσθιου κνημιαίου όχι μόνο για την ταχύτερη ανάρρωση αλλά και για την πρόληψη του επανατραυματισμού. Η φυσιοθεραπεία περιλαμβάνει :

Physiologic Physiotherapy - Rethymno, Crete

Contact Us!